„Bojowe sztandary ludowego Wojska Polskiego okrywała już przecież sława Głogowa, Psiego Polai Grunwaldu, oddziałów S. Czarnieckiego. T. Kościuszki, J. Bema i J. Dąbrowskiego, żołnierzy Wielkiej Rewolucji Październikowej. Sława zrodzona wszędzie tam, gdzie toczyła się walka o postęp społeczny i wolność narodów. Żołnierze ludowego Wojska Polskiego stali się też godnymi spadkobiercami 1000letnich. postępowych i rewolucyjnych tradycji oręża polskiego.
Stoczyli oni ciężkie walki pod Dęblinem i Puławami, na przyczółku wareckomagnuszewskim, brali udział w wyzwalaniu prawobrzeżnej WarszawyPragi. a później 12 stycznia 1945 r. w ramach wielkiej ofensywy Armii Radzieckiej uczestniczyli w wyzwalaniu całej stolicy. 17 stycznia 1945 r. Warszawa odzyskała wolność.
Szlak bojowy jednostek Wojska Polskiego wiódł następnie w kierunku Bydgoszczy, osłaniając działania prawego skrzydła I Frontu Białoruskiego. Żołnierze polscy w krwawych i zaciętych bojach zdobyli tzw. „Wał Pomorski" potężny pas fortyfikacji umocnień hitlerowskich, walczyli o wyzwolenie Kołobrzegu, Gdyni i Gdańska, wpisując ponownie na mapę Polski prastare ziemie słowiańskie nad Bałtykiem.“(2)