„r,i niczyć w transformacji nowotworowej poprzez niewłaściwą produkcję białka, które — naturalnie w komórkach prawidłowych — stymuluje wzrost komórki. Odkrycia tego dokonało kilka grup uczonych, pracując niezależnie od siebie nad zagadnieniami budowy białek i ich ewolucji, a więc nie zaprogramowanymi dla badania problemów związanych z nowotworami! Po 10 latach pracy H. N. Antonides z kolegami z Bostonu wyizolował z ludzkiej krwi białko, określane jako czynnik wzrostu pochodzenia płytkowego (PDGF — platetderived growht factor) i wspólnie z grupą M. W. Hunkapillera określili oni jego sekwencję aminokwasową. Ich publikację przeczytał R. F. Doolittle, który przez pięć lat zbierał w swym banku komputerowym wzory chemiczne białek, badając ich ewolucję. Zapisując nowy wzór PDGF, uzyskał z komputera informację, że białko to posiada sekwencję jednakową — jeśli uwzględnić różnice gatunkowe pochodzenia związków — z określoną uprzednio przez S. A. Asronsona i współpracowników częścią białka onkogennego, produktu onkogenu wirusa mięsaka małp (sis gen). Obecnie wiemy, że ponad 20 wirusowych onkogenów ma swoje normalne komórkowe odpowiedniki. Ale nie jest znany specyficzny wpływ tak onkogenów, jak i odpowiadających im naturalnych genów, na wzrost komórkowy i różnicowanie!“(6)